Η ραγισμένη ξηρή γη φωτίζεται από το φως του ήλιου δημιουργώντας ένα πρότυπο ακανόνιστων σχημάτων. Η υφή της επιφάνειας είναι τραχιά με βαθιές ρωγμές που υποδεικνύουν άγονες συνθήκες που συχνά παρατηρούνται σε ερήμους ή σε παραμορφωμένες περιοχές. Η χαμηλή γωνία του ήλιου ρίχνει μια φωτεινή λάμψη ενισχύοντας την αντίθεση μεταξύ του φωτός και των σκιών μέσα στις ακτές. Αυτό το οπτικό πεδίο εκφράζει αποτελεσματικά την αίσθηση ξηρότητας και θερμότητας που σχετίζεται με τέτοια τοπία.