Σιλουέτα τοπίου φαραγγιού με αναρριχητικούς βράχους σε κάθε πλευρά. Η σκηνή έχει οριστεί. Η σκηνή είναι τοποθετημένη ενάντια σε έναν ουρανό ντεγκραντέ που μεταβαίνει από το φως στο πιο σκούρο μπεζ. Οι βράχοι έχουν ακανόνιστες άκρες και ένα μόνο δέντρο είναι ορατό στην άκρη του γκρεμού στο προσκήνιο. Το βάθος και τα στρώματα δημιουργούν μια αίσθηση απεραντοσύνης και μοναξιάς που μοιάζουν με φυσικό σχηματισμό που συχνά συναντάται σε ερημωμένες περιοχές. Η έλλειψη λεπτομερούς υφής τονίζει την απλοϊκή ομορφιά της σκηνής.