Μια στρώση από στρογγυλό, πορώδες πηλόλιθο καλύπτει το έδαφος. Αυτοί οι πηλόλιθοι, που συχνά χρησιμοποιούνται για υδροπονική καλλιέργεια, ποικίλλουν σε αποχρώσεις του καφέ και του γκρι. Η υφή φαίνεται τραχιά και ανομοιογενής, υποδεικνύοντας επεκταμένο αργιλικό συσσωμάτωμα, γνωστό για τις εξαιρετικές του ιδιότητες αποστράγγισης και αερισμού. Η επαναλαμβανόμενη και ομοιόμορφη διάταξη δημιουργεί μια ανάγλυφη επιφάνεια, αναδεικνύοντας την πρακτικότητα και την αισθητική ελκυστικότητα του υλικού σε κηπουρικούς χώρους. Το φως και η σκιά παίζουν πάνω στους πηλόλιθους, τονίζοντας τα σφαιρικά τους σχήματα και τις λεπτομέρειες της επιφάνειάς τους.