Στυλιζαρισμένο τοπίο της ερήμου με λείες κυλιόμενες αμμόλοφους σε σκιές πορτοκαλιού και. Η εικόνα διαθέτει απαλές καμπύλες και ντεγκραντέ δημιουργώντας μια αίσθηση βάθους και απαλότητας. Ο ουρανός μεταβαίνει από ένα βαθύτερο πορτοκαλί στον ορίζοντα σε μια πιο ανοιχτόχρωμη σκιά πάνω από το ηλιοβασίλεμα ή την ανατολή του ηλίου. Η έλλειψη διακριτών λεπτομερειών δίνει στη σκηνή μια αφηρημένη μινιμαλιστική αίσθηση που δίνει έμφαση στα σχήματα και τις γραμμές ροής των αμμόλοφων.