Ένας ψηλός λευκός φάρος στέκεται σε μια βραχώδη ακτογραμμή τη νύχτα κάτω από ένα θολό ουρανό. Ι. Εκπέμπει μια φωτεινή πολύχρωμη δέσμη που μοιάζει με ένα ουράνιο τόξο που κόβει το σκοτάδι. Τα κύματα των ωκεανών συντρίβονται πάνω στους βράχους και η αρχιτεκτονική των φάρου διαθέτει ένα κυλινδρικό σχήμα με στενά παράθυρα και μια μικρή είσοδο. Η σκηνή συνδυάζει ένα σουρεαλιστικό στοιχείο με την ρεαλιστική διαμόρφωση ενός παράκτιου τοπίου.