Μια ξύλινη πόρτα στέκεται στη μέση ενός απέραντου ερήμου τοπίου με αμμόλοφο. Μια ξύλινη πόρτα στέκεται στη μέση ενός τεράστιου ερήμου τοπίου με αμμόλοφους κάτω από έναν μερικώς θολό ουρανό. Η πόρτα είναι ανοιχτή, αποκαλύπτοντας μια πλούσια πράσινη δασική σκηνή πίσω της, σε αντίθεση με το άγονο περιβάλλον. Το ξύλο αντέχει να ενισχύει το μυστηριώδες και σουρεαλιστικό στοιχείο αυτής της παράθεσης. Το ηλιακό φως ρίχνει σκιές στην άμμο προσθέτοντας βάθος στη σκηνή.