Ξύλο που έχει φέρει η θάλασσα με τραχιά υφή, καλυμμένο με λεπτούς κόκκους άμμου, κυριαρχεί στο προσκήνιο. Το ξύλο παρουσιάζει μια φυσική, παλαιωμένη εμφάνιση, που υποδηλώνει έκθεση στα στοιχεία της φύσης. Το φόντο δείχνει ένα αμμώδες τοπίο παραλίας, ελαφρώς θολό, υποδηλώνοντας απόσταση. Το ηλιακό φως ρίχνει έναν ζεστό τόνο τόσο στο ξύλο όσο και στην άμμο, τονίζοντας τις υφές και τα περιγράμματα. Η σκηνή θυμίζει ένα παράκτιο περιβάλλον.