Ένας καταρράκτης πέφτει από ένα βραχώδες προεξέχον, με μια λεία κουρτίνα νερού να δημιουργεί ένα ομιχλώδες λευκό πέπλο. Η βραχώδης επιφάνεια είναι σκούρα, με οριζόντια στρώματα και κηλίδες πράσινου βρύου και βλάστησης να προσκολλώνται στην επιφάνεια. Παγοκρύσταλλα κρέμονται διάσπαρτα κατά μήκος της άκρης, υποδεικνύοντας ένα κρύο περιβάλλον. Από κάτω, το νερό σχηματίζει μια ομιχλώδη λίμνη, υπονοώντας τη δύναμη του καταρράκτη. Η σκηνή προκαλεί μια αίσθηση φυσικής ομορφιάς και ηρεμίας.