Δύο κέρατα ελαφιού ξεκουράζονται συμμετρικά σε μια ρουστίκ ξύλινη επιφάνεια. Κάθε κέρατο έχει πολλαπλά μυτερά κλαδιά που εκτείνονται προς τα πάνω με μια τραχιά, ανάγλυφη βάση και λείες, καμπύλες άκρες. Το ξύλο από κάτω είναι παλαιωμένο, αποκαλύπτοντας μια φθαρμένη υφή με ορατά νερά και γραμμές. Το φόντο είναι σκούρο καφέ, ενισχύοντας την αντίθεση και αναδεικνύοντας τις περίπλοκες λεπτομέρειες των κερμάτων. Το σκηνικό υποδηλώνει μια φυσική, γήινη αισθητική.