Ανώμαλο παράκτιο τοπίο με μεγάλα κύματα που σκάουν σε βραχώδεις γκρεμούς κάτω από έναν συννεφιασμένο ουρανό. Οι βράχοι είναι τραχείς και διαβρωμένοι, αποτελούμενοι από πυκνό, καφέ ιζηματογενές υλικό. Στο βάθος, ψηλά, σκοτεινά αειθαλές δέντρα υψώνονται ενάντια σε έναν ζοφερό ουρανό, υπονοώντας μια δασική περιοχή πέρα από την ακτή. Η δυναμική κίνηση της θάλασσας έρχεται σε αντίθεση με τη στοική σταθερότητα των βράχων, καταγράφοντας μια στιγμή φυσικής έντασης. Η σκηνή μεταφέρει την ωμή δύναμη των ωκεάνιων δυνάμεων που αλληλεπιδρούν με τη γη.