Σουρεαλιστικό τοπίο με μεγάλους πολύχρωμους πλανήτες αιωρούμενους στον ουρανό με αναγνωρίσιμα χαρακτηριστικά όπως δακτυλίδια παρόμοια με τον Κρόνο. Οι κύκλοι κρέμονται από τους πλανήτες προσθέτοντας ένα ευφάνταστο άγγιγμα. Το προσκήνιο δείχνει μια διαδρομή περιέλιξης μέσα από ένα γρασίδι έδαφος γεμισμένο με κλαδιά φυτά με υπερβολικά σχήματα και χρώματα. Ο ουρανός μεταβαίνει από μια ένδοξη νύχτα σε ένα ζωντανό ηλιοβασίλεμα που αναμιγνύει ροζ μοβ και πορτοκαλί απόχρωση. Η σκηνή είναι ονειρεμένη και συνδυάζει με άλλους κόσμους στοιχεία φαντασίας και εξωτερικού χώρου.