Ένας χωματόδρομος εκτείνεται μέσα από ένα άγονο έρημο τοπίο, που συνορεύει με αραιή βλάστηση που αποτελείται από μικρούς θάμνους και φρύγανα. Αποτυπώματα είναι ορατά στην άμμο, υποδεικνύοντας πρόσφατη ανθρώπινη δραστηριότητα. Ο μακρινός ορίζοντας δείχνει ένα αμυδρό περίγραμμα χαμηλών λόφων ή βουνών κάτω από έναν καθαρό μπλε ουρανό. Η σκηνή είναι λούσμένη στο ζεστό, χρυσό φως του ήλιου, χαρακτηριστικό των ξηρών περιοχών. Ο δρόμος καμπυλώνει απαλά καθώς απομακρύνεται στην απόσταση, ενισχύοντας την αίσθηση της απομόνωσης και της απεραντοσύνης.