Σπασμένη κόκκινη και κίτρινη μπογιά σε μια ταλαιπωρημένη ξύλινη επιφάνεια, δημιουργώντας μια τραχιά υφή. Τα στρώματα μπογιάς ξεφλουδίζουν σε ακανόνιστα σχέδια, αποκαλύπτοντας το φυσικό καφέ ξύλο από κάτω. Η εικόνα αναδεικνύει τις επιπτώσεις της ηλικίας και του καιρού στις βαμμένες επιφάνειες, δείχνοντας μια αντίθεση μεταξύ των έντονων χρωμάτων της μπογιάς και των γήινων τόνων του εκτεθειμένου ξύλου. Η υφή και τα χρώματα προσθέτουν μια ρουστίκ και παλαιωμένη αισθητική στη σκηνή.