Μια γάτα κάθεται σε ένα μισοφέγγαρο φεγγάρι που μοιάζει με μια κούνια κρεμασμένη από σχοινιά. Το φεγγάρι λάμπει θερμότατα και ρίχνει φως σε μια αμμώδη επιφάνεια κάτω από αυτό. Ο νυχτερινός ουρανός είναι διάστικτος με αστέρια και συνορεύει με σοφά σύννεφα δημιουργώντας μια αιματηρή ατμόσφαιρα. Η σκηνή συγχωνεύει τη φαντασία και τη φύση επισημαίνοντας την γαλήνια αλληλεπίδραση μεταξύ του ζώου και του ουράνιου αντικειμένου.