Ένα καμπύλο ημιδιαφανές περίγραμμα με έντονα χρώματα ουράνιου τόξου εκτείνεται κατά μήκος της εικόνας δημιουργώντας ένα ομαλό τόξο έναντι ενός κινούμενου πολύχρωμου ουρανού. Η επιφάνεια υαλοπινάκων περιβάλλουσας πλαισιώνεται από κομψά διαφανή εμπόδια που ενισχύουν τη μελλοντική εμφάνισή της. Το φόντο παρουσιάζει ένα μίγμα κίτρινων κίτρινων και μπλε που μοιάζει με αφηρημένο ηλιοβασίλεμα ή αυγή, προσθέτοντας στη σουρεαλιστική και αιολική ποιότητα της σκηνής.