Κατεστραμμένη νεοκλασική έπαυλη. Μια νεοκλασική έπαυλη κάποτε στέκεται σε εκτεταμένα ερείπια ακέραιες τις μεγάλες στήλες της αλλά περιβάλλεται από ένα τεράστιο πεδίο χαλασμένων τούβλων και θρυμματισμένων δομικών στοιχείων. Οι τοίχοι καταρρέουν αποκαλύπτοντας εκτεθειμένους εσωτερικούς χώρους και τον ουρανό μέσα από μεγάλα ανοίγματα όπου τα παράθυρα και τα τμήματα της οροφής κάποτε ήταν. Το σκηνικό προκαλεί μια διάθεση ερήμωσης και το αδυσώπητο πέρασμα του χρόνου που αναδεικνύει θέματα καταστροφής ιστορικά γεγονότα θερμαίνεται μετά την παραμέληση ή τις διαρκείς επιπτώσεις των φυσικών καταστροφών. Αυτή η εικόνα είναι ιδανική για εννοιολογικές εικόνες που σχετίζονται με απώλεια κληρονομιάς σε επισφαλείς αστικές συνθήκες διάσπασης ή postapocalyptic.