Μια ξερή κοίτη ποταμού καλύπτεται από μια πληθώρα λείων, στρογγυλεμένων χαλικιών και λίθων διαφόρων μεγεθών. Τα χαλίκια είναι κυρίως γκρι, με αποχρώσεις μπεζ και καφέ, υποδηλώνοντας διάβρωση με την πάροδο του χρόνου. Αραιή πράσινη βλάστηση ευθυγραμμίζεται στις άκρες, υποδεικνύοντας περιορισμένη υγρασία. Η προοπτική είναι στο επίπεδο του εδάφους, οδηγώντας το μάτι κατά μήκος του βραχώδους μονοπατιού. Η σκηνή θυμίζει ένα ξηρό, ίσως εποχιακό υδάτινο ρεύμα, τυπικό περιοχών με ξηρά κλίματα.