Σειρές από λευκά, όρθια ντόμινο με μαύρες κουκίδες είναι τοποθετημένες σε μια καскаδωτή διάταξη σε μια ανακλαστική επιφάνεια. Ένα μικρό ασημένιο ανθρώπινο ομοίωμα είναι απαθανατισμένο εν κινήσει, σαν να δραπετεύει από το επικείμενο φαινόμενο ντόμινο. Η σκηνή παίζει με τις έννοιες της αιτίας και του αποτελέσματος, της κίνησης και της διαφυγής. Το φόντο είναι μινιμαλιστικό γκρι, ενισχύοντας την έντονη αντίθεση μεταξύ των ντόμινο και της μεταλλικής φιγούρας.