Πολλές μαύρες γραμμές συγκλίνουν προς τον ορίζοντα έναντι ενός κενού λευκού φόντου δημιουργώντας μια ψευδαίσθηση βάθους και προοπτικής. Οι γραμμές είναι ομοιόμορφα κατανεμημένες και βαθμιαία αποκομμένες στην απόσταση που μοιάζει με το αποτέλεσμα των σημείων φυγής στο σχέδιο προοπτικής. Η εικόνα είναι μινιμαλιστική με έντονη αντίθεση μεταξύ των μαύρων γραμμών και του λευκού αρνητικού διαστήματος, τονίζοντας τις γεωμετρικές μορφές και τη στοίχιση.