Νεαρή φοιτήτρια με σακίδιο χτίζει έναν πύργο χρησιμοποιώντας ξύλινα τετράγωνα και ένα. Τα τετράγωνα φέρουν μπερδεμένες λέξεις που μοιάζουν με οικογενειακές θυσίες και υποστηρίζουν μεταφορικά αντιπροσωπεύοντας το ταξίδι της ως φοιτήτρια πρώτης γενιάς. Στο παρασκήνιο, δύο παιδιά ανταλλάσσουν διάλογο. Η σκηνή αντικατοπτρίζει θέματα εκπαιδευτικών προκλήσεων και προσδοκιών. Οι ήχοι ζεστής γης κυριαρχούν στην απεικόνιση δημιουργώντας μια ατμόσφαιρα σχεδιασμού. Το κείμενο συζητά την ταυτότητα και τις εμπειρίες των σπουδαστών.