Ρουστικ Γουίντμιλ Σιλουέτ στο Λυκόφως. Μια εντυπωσιακή σιαστική σιλουέτα ενός παλιομοδίτικου ανεμόμυλου βρίσκεται εξέχοντα εναντίον ενός δραματικού μοδάτου ουρανού. Η σκηνή απεικονίζει ένα απέραντο ερειπωμένο αγροτικό τοπίο σε αυτό που φαίνεται να είναι λυκόφως ή αυγή με την επίπεδη γραμμή ορίζοντα που υποδεικνύει ανοικτά πεδία ή επέκταση ερήμου. Ο ανεμόμυλος είναι πιθανό να συλληφθεί υδραντλία σε σκοτεινούς τόνους, επισημαίνοντας τον πολύπλοκο τροχό του και το στιβαρό ξύλινο ή μεταλλικό περίγραμμα του έναντι του διάχυτου, έγχρωμου ουρανού των πράσινων πράσινων και γκρι. Η συνολική διάθεση είναι μια μοναχική σιωπηλή περισυλλογή και μια υπόδειξη του παρελθόντος που προκαλεί θέματα επιβίωσης της αυτάρκειας βιώσιμη ιστορική Αμερική ή η έντονη ομορφιά των ξεχασμένων περιοχών. Η χρωματική παλέτα σε σίγαση προσθέτει την ατμοσφαιρική και κάπως μελαγχολική αίσθηση της εικόνας.