Μια στοίβα από λείες γκρίζες πέτρες ισορροπείται προσεκτικά σε μια βραχώδη ακτογραμμή. Οι πέτρες μειώνονται σταδιακά σε μέγεθος από κάτω προς τα πάνω δημιουργώντας εφέ πύργου. Το φόντο αποκαλύπτει μια θολή εικόνα ενός υδάτινου και ενός υπερκαμένου ουρανού. Η υφή των πετρών είναι λεία με ορισμένους ορατούς πόρους και φυσικές ατέλειες. Η ρύθμιση αυτή συχνά συνδέεται με ισορροπία διαλογισμού και αρμονία.