Οι αρθρωτές οροσειρές σχηματίζουν ένα πολυεπίπεδο τοπίο σε αυτή την μινιμαλιστική απεικόνιση. Η σκηνή περιλαμβάνει πολλαπλές διαδρομές, η καθεμία από τις οποίες ποικίλλει σε αποχρώσεις του γκρι έναντι ενός απαλού ντεγκραντέ ουρανού, μεταβαίνοντας από ανοιχτό μπλε σε ανοιχτό ροδακινί κοντά στον ορίζοντα. Τα βουνά έχουν λεία περιγράμματα και δεν έχουν λεπτομερή υφή, τονίζοντας την απλότητα της μορφής και της χρωματικής αντίθεσης. Η εικόνα μεταφέρει μια ειρηνική και γαλήνια ατμόσφαιρα, χαρακτηριστική των στιγμών ανατολής του ήλιου ή του ήλιου.