Ένα κοντινό πλάνο λευκού υφάσματος με οριζόντιο σχίσιμο στο κέντρο. Τα σκισμένα άκρα έχουν σκελετό δημιουργώντας ακανόνιστη υφή έναντι της ομαλής επιφάνειας του περιβάλλοντος υλικού. Το σχίσιμο σχηματίζει ένα επιμήκη σχήμα που μοιάζει με αντίθεση με την ομοιομορφία του ανέγγιχτου υφάσματος. Ο φωτισμός επισημαίνει τις ίνες και βελτιώνει την υφή τονίζοντας την αντίθεση μεταξύ του σχίσματος και των περιοχών λείανσης.