Οι σχισμές μολυβιού με ακανόνιστη άκρη διασκορπίζονται σε ένα φύλλο χαρτί με αφηρημένες δέσμες μολυβιού. Ένα κομμάτι ροζ γόμα και μια μεγαλύτερη ροζ γόμα είναι κοντά. Η σύνθεση τονίζεται από το φυσικό φως που ρίχνει απαλές σκιές δημιουργώντας αντίθεση μεταξύ της οξύτητας των σχημάτων και της ομαλότητας των γόμων και του χαρτιού. Η σκηνή αιχμαλωτίζει μια στιγμή καλλιτεχνικής δημιουργίας ή περιστασιακής μουτζούρας.