Ατέλειωτοι αμμόλοφοι εκτείνονται κατά μήκος του τοπίου της ερήμου κάτω από έναν αστερέγγυο ουρανό με. Το προσκήνιο παρουσιάζει λεπτεπίλεπτα μοτίβα άμμου ενώ η σπαρτική βλάστηση καλύπτει το έδαφος. Οι σκιές τονίζουν τις καμπύλες των αμμόλοφων δημιουργώντας μια αίσθηση βάθους και ηρεμίας. Ο ορίζοντας προβάλλει ένα ντεγκραντέ από απαλό ροζ σε βαθύ μπλε, επισημαίνοντας τη μετάβαση από μέρα σε νύχτα. Η σκηνή αιχμαλωτίζει την απέραντη γαλήνια ομορφιά ενός περιβάλλοντος ερήμου που πιθανότατα απεικονίζει τη Σαχάρα ή παρόμοια άνυδρη περιοχή.