Στυλιζαρισμένη απεικόνιση ενός τοπίου της ερήμου με αμμόλοφους σε σκιές μαύρης και μπεζ. Αραιά συσσωματώματα φυτών γιούκα γένους Yucca με αιχμηρά φύλλα είναι διασκορπισμένα κατά μήκος του σκηνικού. Ο διαβαθμιστικός ουρανός μεταβαίνει από το βαθύ μπλε στον ορίζοντα σε ένα ωχρό κίτρινο που υποδηλώνει αυγή ή σούρουπο. Η σύνθεση εκφράζει μια αίσθηση αστάθειας και μινιμαλισμού με ομαλές καμπύλες που αναπαριστούν την κυλιόμενη άμμο. Καφέ μπαλώματα και μικρά πετρώματα διασπούν τις αμμώδεις υφές προσθέτοντας βάθος και λεπτομέρειες.