Μια σκισμένη λευκή βίβλος αποκαλύπτει μια θέα ενός έναστρου νυχτερινού ουρανού γεμάτος από πολυάριθμα αστέρια, συμπεριλαμβανομένου ενός εξαιρετικά φωτεινού στο κέντρο. Οι άκρες του χαρτιού είναι ακανόνιστες δημιουργώντας ένα ακανόνιστο εξαγωνικό άνοιγμα. Η έντονη αντίθεση μεταξύ της Λευκής Βίβλου και του σκοταδιού του διαστήματος ενισχύει την ψευδαίσθηση ότι κοιτάμε μέσα από μια τρύπα στο σύμπαν. Η σκηνή δημιουργεί μια οπτική μεταφορά της ανακάλυψης και απορεί που προτείνει μια ματιά πέρα από τα συνηθισμένα όρια.