Ένας φάρος στέκεται επιφανειακά σε έναν άγριο γκρεμό στην άκρη μιας ταραχώδους θάλασσας. Η κατασκευή διαθέτει κυλινδρικό πύργο με φανάρι στο άνω φως. Το βραχώδες έδαφος που οδηγεί στον φάρο είναι ακατάλληλο και άνισο. Ο ουρανός είναι δραματικός με σκοτεινά σύννεφα που έρχονται σε αντίθεση με τη ζεστή λάμψη ενός ηλιοβασίλεμα στον ορίζοντα. Τα κύματα συντρίβονται δυναμικά πάνω στους βράχους δημιουργώντας λευκό αφρό. Η σκηνή μεταδίδει μια αίσθηση απομόνωσης και ανθεκτικότητας ενάντια στις δυνάμεις της φύσης.