Η ξύλινη προβλήτα εκτείνεται σε πυκνή ομίχλη πάνω από ήρεμο νερό δημιουργώντας μια αίσθηση αδιάλειπτης και γαλήνης. Η προβλήτα πλαισιώνεται από κυλινδρικές καταχωρήσεις ομοιόμορφου διαστήματος που οδηγούν το μάτι προς το σημείο φυγής των μιδιών. Το ακίνητο νερό αντανακλά τις σιωπηλές πράσινες αποχρώσεις της ομίχλης που ενισχύει τις σκηνές γαλήνης και τη μυστηριώδη ατμόσφαιρα. Η έλλειψη ορίζοντα ή ορατών ορόσημων τονίζει την αθόρυβη απομόνωση της σκηνής.