Ένας μακρύς ίσιος δρόμος απλώνεται σε ένα ερημικό τοπίο γεμάτο από αραιή βλάστηση και άμμο. Στην απόσταση, ξεχωριστοί βραχώδεις σχηματισμοί θυμίζουν την κοιλάδα του Μνημείου στην αμερικανική νοτιοδυτική ανατολή να υψώνονται στον ορίζοντα. Η επιφάνεια των δρόμων είναι σκοτεινή με λευκές σημάνσεις λωρίδας. Η σκηνή λούζεται με ζεστό χρυσό φως που υποδεικνύει νωρίς το πρωί ή αργά το απόγευμα. Το άγονο έδαφος και τα μακρινά μέσα μαζικής ενημέρωσης δημιουργούν μια αίσθηση απεραντοσύνης και απομόνωσης χαρακτηριστική για το περιβάλλον της ερήμου.