Ο καταρράκτης πέφτει χαριτωμένα σε μια μικρή πισίνα, περιτριγυρισμένη από ένα καταπράσινο, καταπράσινο δάσος. Ψηλά δέντρα με πυκνά φυλλώματα προσφέρουν σκιά, ενώ φτέρες και διάφορα υποκείμενα καλύπτουν το δάπεδο του δάσους, δημιουργώντας ένα γαλήνιο μονοπάτι που οδηγεί στον καταρράκτη. Το φως του ήλιου φιλτράρεται μέσα από τα φύλλα, ρίχνοντας κηλιδωτές σκιές και φωτίζοντας την ομιχλώδη ομίχλη από τους καταρράκτες. Η σκηνή ενσαρκώνει την ηρεμία και την παρθένα ομορφιά της φύσης.