Κρύσταλλοι πάγου καλύπτουν μια ξύλινη επιφάνεια, δημιουργώντας ένα λεπτό, παγωμένο μοτίβο. Οι κρύσταλλοι φαίνονται οδοντωτοί και αιχμηροί, αντανακλώντας το φως ενός ήλιου που δύει ή ανατέλλει στο παρασκήνιο. Η προοπτική είναι κοντινή, με τον ήλιο να ρίχνει μια ζεστή, χρυσή απόχρωση πάνω στη σκηνή, τονίζοντας τις περίπλοκες λεπτομέρειες του παγετού. Η σύνθεση οδηγεί το βλέμμα του θεατή κατά μήκος της ανάγλυφης επιφάνειας προς τον θολό ορίζοντα, τονίζοντας την αντίθεση μεταξύ του κρύου παγετού και του ζεστού ηλιακού φωτός.