Ηχώ ενός πεθαμένου δάσους. Ένα στοιχειωμένο τοπίο ενός νεκρού δάσους με γυμνά, σκελετικά δέντρα που εκτείνονται προς έναν μελαγχολικό ουρανό. Μέσα στη φθορά, αναδύονται θραύσματα ζωντανών πράσινων φυτών, συμβολίζοντας την ανθεκτικότητα της φύσης. Η έντονη αντίθεση μεταξύ ζωής και θανάτου δημιουργεί μια απόκοσμη, μετα-αποκαλυπτική ατμόσφαιρα, ιδανική για περιβαλλοντικά θέματα, αφήγηση και εννοιολογική τέχνη.