Ετήσιος βήχας με καπνό να υψώνεται από ένα σπίρτο σε ένα μινιμαλιστικό λευκό φόντο. Ένα μοναχικό σπίρτο είναι ορατό, η άκρη του καμένη και απελευθερώνει μια λεπτή στήλη καπνού που σπειροειδώς ανεβαίνει. Η αντίθεση μεταξύ του μαυρισμένου σπίρτου και του καθαρού λευκού φόντου τονίζει την απλότητα της στιγμής. Αυτή η μινιμαλιστική αναπαράσταση αναδεικνύει την πράξη του βήχα, συμβολίζοντας μια κοινή εμφάνιση στην καθημερινή ζωή.