Ο Ούτσιλ, η πορτοκαλί γάτα, ήταν απόλυτα ικανοποιημένος. Με την κοιλιά του γεμάτη από ένα χορταστικό γεύμα, απλώθηκε στο δροσερό πάτωμα, υιοθετώντας μια παράξενη, ημι-καθιστή στροφή. Τα λαμπερά του μάτια κλειδώθηκαν στα δικά μου, κρατώντας ένα βλέμμα γεμάτο με γάτια δυσπιστία. Ήταν σαν να μην μπορούσε να καταλάβει γιατί δεν βρισκόμουν κι εγώ σε μια κατάσταση ευτυχισμένης χαλάρωσης μετά το γεύμα.