Λευκές ορχιδέες δίπλα στο παράθυρο. Το φως του ήλιου πλημμυρίζει τις άψογες λευκές ορχιδέες, τα λεπτά τους πέταλα λάμπουν σε αντίθεση με το αυστηρό περβάζι ενός παραθύρου. Η σκηνή προκαλεί ηρεμία. Κάθε άνθος είναι μια μελέτη της ήσυχης τελειότητας, σε αντίθεση με τον κόσμο πέρα από το γυαλί. Το παράθυρο, ένα πλαίσιο για αυτόν τον ειρηνικό πίνακα, υπονοεί ιστορίες που δεν έχουν ειπωθεί έξω, ενώ οι ορχιδέες παραμένουν γαλήνια αδιάφορες.