άνθη στο τραπέζι με αφηρημένη μορφή. σε ένα τραπέζι γεμάτο με μινιμαλιστική κομψότητα, μια ανθοδέσμη των λουλουδιών παίρνει στο επίκεντρο τις ζωντανές τους αποχρώσεις και τις λεπτές μορφές που αψηφούν τις συμβάσεις του ρεαλισμού. τα λουλούδια κυματίζουν απαλά σαν να πιάστηκαν σε ένα αεράκι τα σχήματα τους επιμήκυνση και υπερβολή αγκαλιάζοντας μια καλλιτεχνική ελευθερία που καλεί τη φαντασία να περιπλανιέται. τα απαλά θαμπά άκρα κάθε θαμπώματος προσελκύουν το βλέμμα των θεατών προσκαλώντας τους να σκεφτούν, καθώς εκτιμούν την λεπτή αλληλεπίδραση του φωτός και της σκιάς που προσθέτει βάθος στη σύνθεση. γύρω από τα λουλούδια, η επιφάνεια των πινάκων λειτουργεί ως ένας επιπλέον καμβάς ζωγραφισμένος με κυματιστά μοτίβα χρώματος που ίσως υποδεικνύουν τη γη και τον ουρανό. Τα πράσινα φύτρα υποδηλώνουν βλαστούς ενώ τα απαλά περιγράμματα του μπλε προκαλούν τον μακρινό ουρανό που γειώνει τα μακάκια σε έναν μεγαλύτερο κόσμο επιτρέποντάς τους να υπάρχουν στο δικό τους μαγευτικό βασίλειο. σε αυτή την αφηρημένη απεικόνιση η ουσία των λουλουδιών υπερβαίνει την απλή οπτική απεικόνιση, γίνονται σύμβολα της συναισθηματικής αυθορμητότητας και ανάπτυξης. κάθε ματιά αποκαλύπτει νέες ερμηνείες που προκαλούν αισθήματα χαράς νοσταλγίας ή γαλήνης.