ψίθυροι αυτόματων αγκαλιάσεων. αυτή η πολύτιμη εικόνα αποτυπώνει ένα ονειρικό φθινοπωρινό τοπίο στα πρόθυρα της αστικής και αγροτικής ζωής. ένα μονοπάτι από πλακόστρωτους τοίχους ανασύρει μέσα από ένα πάρκο με χρυσοθήρα, γεμάτο δέντρα που φουσκώνουν με χρώματα πτώσης. απαλό φωτεινό φως που φωτίζει τη σκηνή δημιουργώντας ένα σχεδόν απλό εφέ. εξ αποστάσεως, η θολή σιλουέτα των αστικών κτιρίων επισκιάζει τη φύση και τον πολιτισμό. η σύνθεση προκαλεί μια αίσθηση μετάβασης όχι μόνο των εποχών αλλά και των περιοχών από τον απτό κόσμο σε ένα βασίλειο φθινοπωρινής φαντασίας.