τα δέντρα ακακίας που πεθαίνουν : μια επιστημονική ιστορία με δάκρυα χρόνου και άνεμο. το δέντρο στεκόταν ψηλό και περήφανε τα φύλλα του πετώντας στον άνεμο καθώς η βροχή έπεφτε από τον σκοτεινό ουρανό. σε απόσταση ένα βουνό πλησίασε την κορυφή του με ομίχλη. η σκηνή είχε μια αίσθηση του κόσμου σχεδόν σαν κάτι από ένα μυθιστόρημα επιστημονικής φαντασίας. καθώς ο άνεμος φύσηξε τα φύλλα που χόρευαν σε σκιές κίτρινου και κυανού δημιουργώντας ένα σουρεαλιστικό φόντο. και μέσα σε όλο αυτό ένα νεαρό δέντρο acacia στάθηκε γενναία τεχνητή τεχνητή