το απαράβατο του μεσαιωνικού αλχημιστή. σ' αυτή την απομονωμένη γωνιά του μεσαιωνικού βασιλείου ένας λαμπρός αλχημιστής ποδίζει στο μυστικό εργαστήριο του, επινοώντας φίλτρα ασυναγώνιστης ισχύος. αρχαίοι τόμοι και τεχνουργήματα από ζαχαροκάλαμο στολίζουν τους τοίχους, ενώ δοκοί ηλιακού ρεύματος μέσα από παράθυρα από χρυσοστάτη χύουν αιθέρια μοτίβα στον πέτρινο όροφο. ο αέρας είναι χοντρός με τη μυρωδιά των εξωτικών βοτάνων και το λιώσιμο του λιβάνου, καθώς ο αλχημιστής ακολουθεί σχολαστικά τις εσωτερικές του συνταγές αγνοώντας την πάροδο του χρόνου. οι βοηθοί του τρέμουν γύρω από το να παίρνουν συστατικά από τις τεράστιες αποθήκες τα μάτια τους γεμάτα δέος και αναρωτιούνται για τις μυστηριώδεις διαδικασίες που εκτυλίσσονται μπροστά στα μάτια τους. το εργαστήριο αλχημιστών είναι ένα καταφύγιο γνώσης και δύναμης μια διαθήκη για το απεριόριστο δυναμικό του ανθρώπινου πνεύματος και ένας φάρος ελπίδας σε έναν κατά τα άλλα σκοτεινό και ασυγχώρητο κόσμο.