νύχτες στην ιστανμπούλ : ζωντανή γιορτή του ραμαζανίου στη μέση ανατολή. ο δρόμος αποσιωπάται στην ακινησία της νύχτας με μόνο περιστασιακούς ήχους βημάτων που σπάνε τη σιωπή. η σελήνη ρίχνει μια απαλή λάμψη πάνω από τη σκηνή φωτίζοντας τα περιβάλλοντα κτίρια σε μια χλωμή φωτισμένη απόσταση από την απόσταση που οι μιναρέδες ενός κοντινού τζαμιού μπορούν να δουν τα σχήματά τους να είναι καλυμμένα από τον σκοτεινό ουρανό. το κάλεσμα για προσευχή απηχεί μέσα στο δρόμο μια στοιχειωμένη και όμορφη μελωδία που προσθέτει στη φιλοδοξία της νύχτας του δρόμου λατρευμένοι με λαμπερά φανάρια και πολύχρωμα φώτα που ρίχνουν μια ζεστή και προσκαλώντας λάμψη πάνω από τη σκηνή. οι μυρωδιές των παραδοσιακών τουρκικών φαγητών παρασύρονται από τον αέρα, πειράζοντας όσους περνούν με το πεντανόστιμο άρωμα μέσα από την ήσυχη ατμόσφαιρα της νύχτας που το τζαμί στέκεται ως σύμβολο της πνευματικότητας και της περισυλλογής. ο όμορφος φωτισμός προσθέτει στην ειρηνική και διαλογιστική διάθεση του δρόμου που καλεί όσους περνούν να σταματήσουν και να αναλογιστούν όλη αυτή η ήρεμη οδός της κωνσταντινούπολης κατά τη διάρκεια του ραμαζανίου τη νύχτα είναι μια όμορφη και γαλήνια σκηνή με μια ήρεμη και περιφρονητική ατμόσφαιρα που ενθαρρύνει τον προβληματισμό και την εσωστρέφεια.