Ένας μονός παγοκύβος βρίσκεται πάνω σε μια ανάγλυφη, σκούρα επιφάνεια σχιστόλιθου, περιτριγυρισμένος από νερό που λιώνει. Ο διαφανής πάγος έχει μικρές φυσαλίδες και αντανακλά το φως, δημιουργώντας μια έντονη αντίθεση με το σκούρο φόντο. Η σκηνή τονίζει τις αιχμηρές άκρες και το καθαρό σχήμα του κύβου, ενώ παράλληλα αναδεικνύει τη ρευστότητα του νερού καθώς σχηματίζει μικρές λιμνούλες γύρω του. Η σύνθεση αναδεικνύει την αλληλεπίδραση μεταξύ στερεής και υγρής κατάστασης σε ένα μινιμαλιστικό περιβάλλον.