Μια ξύλινη καρέκλα ρίχνει μια σκιά σε ένα ξύλινο πάτωμα ανοιχτού χρώματος, φωτισμένο από το φως του ήλιου που εισέρχεται από ένα αόρατο παράθυρο. Η καρέκλα έχει ένα απλό σχέδιο με μια καμπύλη πλάτη και η σκηνή απεικονίζει ένα μινιμαλιστικό, γαλήνιο εσωτερικό. Το φυσικό φως δημιουργεί ένα παιχνίδι σκιών, ενισχύοντας την υφή και τα νερά του ξύλου τόσο στην καρέκλα όσο και στο δάπεδο. Ο κενός χώρος υποδηλώνει μια αισθητική απλότητας και ηρεμίας.