Κυρτά φύλλα περγαμηνής, παλαιωμένα και με υφή, εμφανίζουν μια κιτρινισμένη, φθαρμένη επιφάνεια με φθαρμένες άκρες. Διατεταγμένα σε σπειροειδή μορφή, οι αλληλεπικαλυπτόμενες στρώσεις τους δημιουργούν μια δυναμική σύνθεση. Το υλικό υποδηλώνει ένα ιστορικό ή καλλιτεχνικό πλαίσιο, προκαλώντας εικόνες παραδοσιακών πρακτικών χειρογράφων ή χαρτογραφίας. Ο φωτισμός τονίζει τις λεπτομέρειες της επιφάνειας, αναδεικνύοντας τις πτυχές και τις χρωματικές παραλλαγές που είναι τυπικές για το vintage χαρτί.