Ένας μη κυλιόμενος κύλινδρος περγαμηνής βρίσκεται σε μια σκοτεινή ξύλινη επιφάνεια. Οι άκρες των κύλισης είναι ανώμαλες, υποδεικνύοντας μια παλιά ή παλαιά ποιότητα. Το χαρτί είναι ένα ανοιχτό χρώμιο που δείχνει μια υφή ινώδους επιφάνειας τυπική της παραδοσιακής περγαμηνής. Τα δύο άκρα έλκονται προς τα μέσα, αποκαλύπτοντας τα πιο σκούρα τμήματα με σφιχτό χρώμα. Ο απαλός φωτισμός δημιουργεί σκιές που τονίζουν την υφή των κυλίνδρων και δίνουν μια αίσθηση βάθους στη σκηνή.